Navigate / search

Stageverslag

INSTELLINGSVERSLAG
CVADF
CHRISTELIJKE VERENIGING VOOR ANGST-, DWANGSTOORNISSEN EN FOBIEËN

Naam instelling
CVADF
Christelijke Vereniging
Angst- en Dwangstoornissen en Fobieën
Secr. Mw. V. Messink
Koning Nobelpad 2
3813 KK Amersfoort

Sociaal geografische situatie
De CVADF is er voor iedereen in Nederland die lijdt aan een angststoornis.

Doelstelling vereniging
Vanuit een christelijk perspectief heeft de vereniging de volgende doelstellingen:
Het bevorderen van persoonlijke contacten tussen mensen die lijden aan ADF
Aandacht voor de spanning die er kan zijn tussen uw geloofsbeleving en uw stoornis
Het verstrekken van informatie en advies en de mogelijkheden van behandeling
Het bevorderen van kennis en erkenning van ADF in kerk en samenleving

p013_1_03

Soort instelling en kenmerken van de werksoort
De CVADF wil mensen met elkaar in contact brengen die lijden aan angststoornissen zoals straatvrees, dwanggedachten en angsten in sociale situaties.
Ook familieleden, vrienden en partners van patiënten wil de vereniging graag steunen.
Angststoornissen komen voor bij zowel bij mannen als vrouwen, bij ouderen en jongeren. De vereniging is er voor mensen met angsten ( zonder een direct aanwijsbare oorzaak) en fobieën (angsten die opgewekt worden door iets wat aanwijsbaar en concreet is). Angst voor mensen en de sociale omgeving wordt sociale angst genoemd. Mensen met een fobie proberen alles om de angstige situatie te voorkomen of te vermijden. Op die manier wordt hun wereld steeds
kleiner. Dwangstoornissen worden gekenmerkt door de aanwezigheid van dwanggedachten (obsessies) en/of dwanghandelingen (compulsies).

Tot welke bevolkingscategorieën in de samenleving richt de vereniging zich?
De CVADF is een christelijke vereniging, die zich baseert op de bijbel, het onfeilbare Woord van God. De vereniging belijdt dat Jezus Christus de enige weg is tot behoud. De vereniging heeft een brede kerkelijke achtergrond. Jong, oud, lijder aan of familielid van iemand met een ADF stoornis is en een christelijke levensovertuiging respecteert en accepteert is van harte welkom bij de vereniging.

Hoe komt het dat deze cliënten hulp bij het maken van contact nodig hebben?
De CVADF wil meer zijn dan alleen een lotgenotencontactclub. Het grote probleem van de vereniging is, dat de leden instabiel zijn en de neiging hebben zichzelf af te zonderen.
Dhr. Bunt: ,,Het is heel moeilijk om mensen actief te houden en ze toch niet overmatig te belasten. Het is nu eenmaal een ziektebeeld met periodes van terugval. Soms zijn mensen maandenlang bijna tot niets in staat.”
De vereniging wil graag een opstapje zijn voor mensen. Mensen met een angst- of dwangstoornis kunnen via de CVADF contact maken met mensen die wél begrijpen
wat ze doormaken. Maar al vanaf het begin ervaart de vereniging dat zelfs dát al te veel gevraagd kan zijn. Al in de uitnodiging voor de allereerste ‘lotgenotendag’ getuigen de organisatoren van dat besef. Mensen met een angst- of dwangstoornis kunnen vaak niet autorijden, zijn mensenschuw, hebben smetvrees of allerlei andere problemen die het onmogelijk maken de contactdagen te bezoeken. Onder de uitnodiging staat een adressenlijst, met de oproep: ‘Wacht niet af, maar reageer!’ De praktijk bleek weerbarstig.
Juist op dat punt echter biedt internet een kans. Dhr. de Groot bouwde een website, waarop allerlei artikelen uit de media terug te vinden zijn, waarop links staan naar bijvoorbeeld het Universitair Medisch Centrum in Utrecht en naar de ADF, de niet-christelijke vereniging voor mensen met een angst- of dwangstoornis, en waarop ook een forum komt. Internet is de laagste drempel. Mensen die de deur niet uit durven, kunnen zo toch contact met elkaar maken, of in elk geval op de site de gesprekken op het forum volgen. Dat alleen al doorbreekt het isolement en de eenzaamheid. Dhr. Bunt: ,,Je hoeft de deur niet uit, maar er komt wel warmte binnen.”

vlinder_bij_stageverslag

Wie bepaalt dat er een behoefte is, dat er geholpen moet worden en voor wie is hulp nodig?
Als iemand zich opgeeft als lid van de vereniging geeft hij of zij als ware te kennen dat hij of zij behoefte heeft om het verhaal te delen en erkenning zoekt met andere lotgenoten. Door de vereniging wordt geen hulp geboden op het gebied van gedragstherapie of medicatie. Dat gebeurt door gedragstherapeuten, psychologen en psychiaters.
Het aantal leden geeft dus eigenlijk aan dat er behoefte hulp/contact is. De vereniging speelt daarop in door gespreksgroepen op te starten, ontmoetingsmiddagen te organiseren en een contactblad uit te geven. Zo wordt er informatie verstrekt en advies gegeven. Het christelijke karakter van de vereniging voorziet in een duidelijke behoefte van de leden zoals u hieronder kunt lezen.
De CVADF is 5 jaar geleden gestart als de Christelijke Contactgroep Angsten en Fobieën (CCAF). De motivatie om een Christelijke Contactgroep op te starten komt doordat sommigen van de leden begrip missen bij andere organisaties op het moment dat de angst- en fobieproblemen ook te maken hebben met het Christelijk geloof. Kennis van de belevingswereld is dan onontbeerlijk in het onderlinge contact tussen hulpvragende en hulpverlener. Nu, vijf jaar later, wordt de discussie over de waarde van de eigen identiteit en over de waarde van een eigen woord- en beeldtaal soms als verrijkend gezien in intellectuele kringen. “Zonder de poëzie van het geloof is de wereld een stuk minder mooi”, kopte onlangs een liberale kwaliteitskrant.
De contactgroepleden hechten waarde aan een christelijk karakter van hun ontmoetingen. Ze missen bij de algemene stichting de woorden en de beelden die in hun leven veel hebben te zeggen. Intieme gevoelens of ervaringen kunnen alleen gecommuniceerd worden met woorden of beelden die loskomen van de dagelijkse gebruikswaarde. De “lotgenoten” die voor het eerst bij elkaar kwamen in de Immanuëlkerk van Barendrecht kenden en herkenden elkaars eenzaamheid en elkaars vragen. Ze kenden en herkenden ook de waarde van het Christendom in relatie tot hun angst- en fobiestoornissen. Ze herkenden elkaars woord- en beeldtaal en konden elkaar zo tot ‘hand en tot voet zijn”. Die bestaansgrond is nog steeds het fundament van de CVADF.

Waar vinden de werkzaamheden van de vereniging plaats?
De CVADF stimuleert en organiseert activiteiten. Vooral het identiteitsgebonden aspect staat bij deze activiteiten centraal. Voorbeelden zijn:
Gespreksgroepen. Voor wie dat wil is er de mogelijkheid deel te nemen aan een gespreksgroep. Deze groepen vinden bij iemand thuis plaats, in een vertrouwde huiselijke omgeving.
Ontmoetingsmiddagen. Voor zo’n middag kan een spreker uitgenodigd worden, bijvoorbeeld een predikant of een (christen) psychotherapeut. Er is gelegenheid om met elkaar te zingen en er is ruimte voor een persoonlijk verhaal. Er is gelegenheid om elkaar te ontmoeten en met elkaar een gesprek aan te gaan. Deze middagen worden op een centrale plaats in Nederland georganiseerd.
Het contactblad. Enkele malen per jaar wordt een contactblad uitgegeven, getiteld ‘Digitalis’. In dit blad staan interessante artikelen en leuke rubrieken. Ook kunnen ledenoproepen plaatsen om in contact te komen met andere leden.

Welke methoden en hulpmiddelen worden gehanteerd?
Zoals staat beschreven bij de doelstelling wil de CVADF het persoonlijk contact tussen mensen (zover dat mogelijk is) die lijden aan ADF bevorderen. Hoe en op welke wijze de CVADF dat doet staat hierboven beschreven. Graag wil ik wat dieper in gaan hoe de vereniging de huiskamerbijeenkomsten organiseert en wat daar ter sprake komt.

De groep:
Heeft maximaal 10 leden.
Komt 1 keer in de 6 weken bij elkaar

Structuur van de bijeenkomst:
de groep komt maximaal 2 uur bij elkaar
10 min. opening
5 min. per patiënt om zijn/haar verhaal te doen
15 min. pauze
30 min. reageren op het verhaal van de ander of bespreking thema
10 min. rondvraag, afspreken nieuwe data en sluiting

Voorzitter:
eerste 5 keer is er een bestuurslid aanwezig die 4 avonden leidt
op de derde bijeenkomst wordt er aan een van de leden gevraagd na te denken over het leidersschap
op de vierde bijeenkomst is er een evaluatie van de huidige gang van zaken en wordt de nieuwe leider benoemd
de vijfde bijeenkomst wordt geleid door een van de leden, het bestuurslid trekt zich na deze bijeenkomst terug
het bestuurslid die verantwoordelijk is voor het contact met de groep is vanaf dat moment aanspreekpunt, neemt 1 keer in het half jaar contact op met de leider en vraagt naar de gang van zaken

Wat wordt er gedaan aan rapportage?
Van de leden zijn er niet meer gegevens opgeslagen dan die vermeld worden op het aanmeldingsformulier. Het zijn zakelijke gegevens, zoals naam, adres enz. Daarnaast zijn er nog wat gegevens die gaan over het wel of niet deelnemen aan een huiskamerbijeenkomst, wat daar de rede voor is en of men in staat is om te reizen.
Hoe men deelneemt aan de huiskamerbijeenkomsten, wat de angststoornis inhoudt wordt niet gerapporteerd. Men neemt deel aan een lotgenotencontactgroep, waar men vrij is om te spreken ja of nee. Van zo’n bijeenkomst wordt wel een algemeen verslag geschreven, over bijvoorbeeld: opkomst, thema, tips, nieuwe behandelmogelijkheden enz. wat geplaatst wordt in Digitalis.

Vind je de vereniging geschikt als werksituatie HBO-MW?
Je kunt in dit geval alleen spreken over een stageplaats, daar het hier niet gaat over een betaalde baan, omdat de vereniging draait met vrijwilligers. Als stage vind ik de vereniging zeer geschikt voor een HBO-MWD student. Er zijn voldoende uitdagingen en mogelijkheden om te leren. De solopositie en de zelfstandigheid die gevraagd wordt maken wel dat het in mijn ogen een stageplaats is voor een 25+ deeltijdstudent vanaf studiejaar 2. Om een beeld te geven wat er van een stagiair gevraagd wordt zal ik hieronder de advertentie plaatsen die op de CHE-mail heeft gestaan om stagiaires te werven.

advertentie
Beste mensen,

Het bestuur van de Christelijke Vereniging voor Angst-, Dwangstoornissen en Fobieën (CVADF) deed een beroep op ons hen in contact te brengen met potentiële stagiair(es). Na een gesprek met het bestuur over en enige bijstellingen in de randvoorwaarden zien wij mogelijkheden bij deze organisatie.De CVADF werkt onder de paraplu van de Nederlandse Patiënten Vereniging (NPV) en werkt met vrijwilligers.De (stagiaire)taak betreft behalve het begeleiden van lotgenotenbijeenkomsten (er zijn ongeveer 10 groepen) ook de uitbouw van het werk naar meer maatschappelijk werk taken.Met name voor een of twee deeltijd studenten liggen hier mogelijkheden.Begeleiding door een maatschappelijk werker is gegarandeerd.
Er is een web-site in bedrijf: www.cvadf.nl
Verder zien we voor voltijd – en deeltijd studenten mogelijkheden om hier een afstudeerproject uit te halen.De voorzitter van het bestuur, de heer H. Dekkers, gaat hierover graag met je in gesprek.
Zijn adres is:

H. Dekkers
Evertsenstraat 32
7642CG Wierden
0546-574607

Als je interesse hebt kun je zowel over een stage-mogelijkheid (DTO) als een afstudeerproject (VT) en DTO) met hem interacteren.

Welke onderdelen vind je geschikt voor HBO-MW?
De stage is op verschillende onderdelen zeer geschikt, wat mij bijzonder heeft aangesproken is het cliëntcontact wat via e-mail, telefonisch, maar vooral tijdens de huiskamerbijeenkomsten ontstaat. Als je kijkt naar de 5 kerntaken van het maatschappelijk werk dan je die allemaal in deze stage terug vinden. Vooral de kerntaken 3 en 4 die gaan over onderzoek, rapportage, signalering, belangenbehartiging en preventie kunnen verder worden uitgediept.

Met welke andere instellingen/verenigingen binnen het welzijnswerk is er veel contact
of enig contact?
Ik wil bij deze vraag onderscheid maken tussen het bestuur en de redactie van ons contactblad ‘Digitalis’. Waarom ik ook het werk van de redactie noem heeft de volgende reden, inherent aan de stoornis hebben veel van onze leden weinig of geen contact. Het blad Digitalis dient dus binnen onze vereniging als een vorm van hulpverlening (welzijnswerk) gezien te worden. De contacten die zij onderhouden met andere redacties zijn dus van wezenlijk belang.

Bestuur:
Het bestuur heeft regelmatig contact met verschillende verenigingen en stichtingen. De CVADF probeert naast de jaarlijkse ledenvergadering in samenwerking met andere verenigingen twee keer in het jaar een lezing of presentatie te houden. Ik zal een kleine greep doen uit de contacten die er zijn.
Eleos; Stichting Gereformeerde Geestelijke Gezondheidszorg
De Wegwijzer;???
Een Handreiking; Reformatorische Vereniging voor familieleden psychisch zieken
Plaatselijke NPV- verenigingen
Stichting Petra; Psychosociale Pastorale Hulpverlening

Daarnaast wordt er op de aanstaande ledenvergadering gesproken over samenwerking met de ADF. De ADF is de algemene landelijke stichting voor angst, dwang en fobieën. Door vragen op het gebied van geloof versus adf klachten was het voor sommige leden niet haalbaar om in de algemene stichting te functioneren. Vandaar dat de CVADF is ontstaan. Nu 6 jaar naar dato wordt er gekeken hoe we eventueel weer van elkaars diensten gebruik kunnen maken. (op redactioneel niveau wordt hier al gebruik van gemaakt)

Redactie:
Er zijn heel goede contacten met de redactie van De Wegwijzer en ook met de
hoofdredacteur van Silhouet, het blad van de ADF.
Als redacties houden we elkaar op de hoogte, spelen elkaar informatie door, werken
aan elkaars naamsbekendheid enz. We kunnen zeggen dat er veelvuldig contact is.
(minstens 4x per jaar).
We tippen elkaar, geven nieuwtjes door en becommentariëren elkaars werk.
Dit alles in een zeer vriendschappelijke atmosfeer.

Organigram

Met welke andere instellingen binnen het welzijnswerk is er een duidelijke vorm van samenwerking?
Zoals te zien is in de organisatiestructuur is er met de NPV is er een duidelijke vorm van samenwerking. De NPV wil een beidrage leveren aan een vorm van zelfstandig functionerend contact tussen lotgenoten waar de aard of de behandeling van de aandoening vraagt om identiteitsgebonden lotgenotencontact. Lotgenotencontact vanuit de NPV is niet plaatsvervangend, maar aanvullend op het bestaande aanbod. Daarom moet de duidelijke meerwaarde tot uiting komen die betrekking heeft op het christelijk geloof in de doelstelling van de groep. De NPV fungeert als platform tot het ontstaan van een zelfstandige vorm van identiteitsgebonden lotgenotencontact. De NPV is faciliterend en ondersteunend op de achtergrond aanwezig tot de groep zelfstandig functioneren kan. De CVADF is een van de lotgenotengroepen die door de NPV wordt ondersteund.
Er zijn duidelijke afspraken over wat de NPV van een lotgenotengroep verwacht en wat een lotgenotengroep van de NPV kan verwachten.

Geef een kritische beschouwing m.b.t. het functioneren van de vereniging, zowel waar het gaat om het proces binnen de vereniging als waar het gaat om de plaats binnen de samenleving.
De CVADF is een jonge vereniging die nog al wat te maken heeft gehad met opstart problemen. Men is enthousiast en van goede wil, maar doordat het draait op vrijwilligers was en is er niet altijd voldoende tijd en kennis om het goed van de grond te krijgen. De laatste twee jaar is veel gedaan om de vereniging meer bekendheid te geven doormiddel van de media en presentaties. Daardoor is ook het ledenaantal flink toegenomen. De doelstellingen zijn helder, maar deze worden door bestuur en redactie naar mijn beleving verschillend geïnterpreteerd. De een vind dit belangrijk, de ander dat, dit veroorzaakt wel eens wrijving wat het belang van de vereniging niet ten goede komt.
De leden ontvangen qua activiteitenaanbod wat ze van de vereniging mogen verwachten, dat verloopt prima.
De problematiek van de leden, waar je dus als vereniging mee te maken krijgt, moet niet onderschat worden. Voor het functioneren van de vereniging zou het goed zijn dat er goed informatiemateriaal voorhanden is voor de leden, maar dat er ook kennis is en genomen wordt door bestuur en redactie van de nieuwste therapieën, behandelmethoden enz. Hier zie en ervaar ik nog wel verschillende hiaten.
De CVADF is een landelijke vereniging en neemt in onze samenleving geen grote maar naar mijn idee wel een belangrijke plaats in. Er is duidelijk behoefte aan een christelijke vereniging. Ik denk dat het goed is dat de vereniging, nu de huidige leden krijgen waar ze recht op hebben, de blik naar buiten gaat werpen. Zoals ik al eerder heb genoemd is er een groot braakliggend terrein als het gaat om bekendheid van de vereniging en de problematiek, onderzoek, preventie en belangenbehartiging. Of zo als het vermeld staat in de laatste twee doelstellingen:
Het verstrekken van informatie en advies en de mogelijkheden van behandeling
Het bevorderen van kennis en erkenning van ADF in kerk en samenleving

vlinder_bij_stageverslag