Navigate / search

MIND Familiedag

Kom naar de MIND Familiedag ‘Naasten in Kracht’

Op zaterdag 30 september vindt de eerste MIND Familiedag ‘Naasten in kracht’ plaats, georganiseerd door o.a. Ypsilon, Labyrint-In Perspectief en MIND Landelijk Platform Psychische Gezondheid. Deze dag is bestemd voor naasten en familieleden van mensen met een psychische aandoening. Met een veelzijdig programma en interessante workshops bieden we volop ruimte voor ontmoeting en het uitwisselen van informatie en ervaringen.

Locatie: Corderius College, Lambert Heijnricsstraat 23, 3817 Amersfoort
Datum en tijd: Zaterdag 30 september van 10 tot 17 uur
Kosten: € 30,00 (incl. lunch, borrel en korting op boeken)

NB: er zijn slechts 300 plaatsen beschikbaar voor deze dag. vol=vol. Dus wees er snel bij!

Wij hopen van harte dat we je zaterdag 30 september mogen begroeten bij de MIND Familiedag ‘Naasten in kracht’!

Nieuwe CVADF magazine weer online te lezen

De jongste uitgave van de Digitalis, september 2017 is weer online.
Met deze keer onder andere:

  • Ik mag er zijn, met een boekverwijzing van Kees Roest
  • Helemaal vastgelopen, een ingrijpend verhaal over het leven van “Karin”
  • Op weg naar de nieuwe dag, over de gevolgen van een psychische stoornis
  • Een aantal huiskamerbijeenkomsten voorzien van een verslag

Lees ‘em hier: Digitalis September 2017

Veel leesplezier!

NPV Lezing ‘Hoe blijft het leven een geschenk?’

Op D.V. dinsdag 16 mei a.s. wordt de jaarlijkse NPV-lezing gehouden.
Ethicus dr. L.J.M. Hendriks zal spreken over het thema ‘Hoe blijft het leven een geschenk?’

Het menselijk leven is kostbaar, zo stellen veel mensen terecht. Toch blijkt juist op de heel kwetsbare momenten dat de waarde van het menselijk leven soms ook ernstig onder druk staat. Het hoort bij het christelijk geloof dat God, Die ieder mens schept en liefheeft, de Heer is van het leven. Wat betekent dat voor onze visie op de mens? En welke technieken zijn acceptabel? Vooral aan het begin van het leven is het van groot belang dat we het menselijk leven op waarde schatten en het respecteren in zijn ontstaan.
Voor wie: NPV-leden, relaties en overige belangstellenden
Datum: dinsdag 16 mei 2017
Locatie: AC Meeting Center De Meern, Meerndijk 59, De Meern
Aanvang: 20.30 uur, inloop vanaf 20.00 uur
Toegang: gratis, vooraf aanmelden
U bent van harte welkom deze lezing bij te wonen. Wilt u zich aanmelden zodat wij rekening kunnen houden met uw komst?

Ik hoop u te ontmoeten!

Met vriendelijke groet,

Esmé Wiegman – van Meppelen Scheppink
Directeur NPV – Zorg voor het leven

Last Man Standing: een uniek event in Nederland

Zin in een te gekke uitdaging? Face yourself, challenge your MIND en doe mee met Last Man Standing: een uniek event in Nederland. Probeer samen met 299 anderen zo lang mogelijk op een paal in het IJsselmeer te staan.

Waarom meedoen aan dit bijzondere evenement?
Omdat je de uitdaging met jezelf wil aangaan of omdat je simpelweg wil winnen van je vrienden. Wie blijft er het langste op zijn of haar paal staan? Het wordt een onvergetelijke dag met 300 palen, muziek, het delen van verhalen en veel gezelligheid. Natuurlijk wil jij deze fantastische ervaring niet aan je voorbij laten gaan.

Met dit evenement vragen we aandacht voor de (dramatische gevolgen van de) te lange wachtlijsten in de psychische zorg. Sta op voor jezelf, voor iemand die je kent of voor al die mensen die te lang moeten wachten op hulp.

Doe mee op zaterdag 24 juni!
Er zijn slechts 300 palen en er is nu al veel animo, dus schrijf je vandaag nog in. Dit kan natuurlijk ook met z’n tweeën of met een heel team.

Is paalstaan niet voor jou weggelegd maar sta je wel achter dit event? Dan kun je ook meedoen door het event te steunen. Reageer dan ook via onderstaande button.

Stageverslag

INSTELLINGSVERSLAG
CVADF
CHRISTELIJKE VERENIGING VOOR ANGST-, DWANGSTOORNISSEN EN FOBIEËN

Naam instelling
CVADF
Christelijke Vereniging
Angst- en Dwangstoornissen en Fobieën
Secr. Mw. V. Messink
Koning Nobelpad 2
3813 KK Amersfoort

Sociaal geografische situatie
De CVADF is er voor iedereen in Nederland die lijdt aan een angststoornis.

Doelstelling vereniging
Vanuit een christelijk perspectief heeft de vereniging de volgende doelstellingen:
Het bevorderen van persoonlijke contacten tussen mensen die lijden aan ADF
Aandacht voor de spanning die er kan zijn tussen uw geloofsbeleving en uw stoornis
Het verstrekken van informatie en advies en de mogelijkheden van behandeling
Het bevorderen van kennis en erkenning van ADF in kerk en samenleving

p013_1_03

Soort instelling en kenmerken van de werksoort
De CVADF wil mensen met elkaar in contact brengen die lijden aan angststoornissen zoals straatvrees, dwanggedachten en angsten in sociale situaties.
Ook familieleden, vrienden en partners van patiënten wil de vereniging graag steunen.
Angststoornissen komen voor bij zowel bij mannen als vrouwen, bij ouderen en jongeren. De vereniging is er voor mensen met angsten ( zonder een direct aanwijsbare oorzaak) en fobieën (angsten die opgewekt worden door iets wat aanwijsbaar en concreet is). Angst voor mensen en de sociale omgeving wordt sociale angst genoemd. Mensen met een fobie proberen alles om de angstige situatie te voorkomen of te vermijden. Op die manier wordt hun wereld steeds
kleiner. Dwangstoornissen worden gekenmerkt door de aanwezigheid van dwanggedachten (obsessies) en/of dwanghandelingen (compulsies).

Tot welke bevolkingscategorieën in de samenleving richt de vereniging zich?
De CVADF is een christelijke vereniging, die zich baseert op de bijbel, het onfeilbare Woord van God. De vereniging belijdt dat Jezus Christus de enige weg is tot behoud. De vereniging heeft een brede kerkelijke achtergrond. Jong, oud, lijder aan of familielid van iemand met een ADF stoornis is en een christelijke levensovertuiging respecteert en accepteert is van harte welkom bij de vereniging.

Hoe komt het dat deze cliënten hulp bij het maken van contact nodig hebben?
De CVADF wil meer zijn dan alleen een lotgenotencontactclub. Het grote probleem van de vereniging is, dat de leden instabiel zijn en de neiging hebben zichzelf af te zonderen.
Dhr. Bunt: ,,Het is heel moeilijk om mensen actief te houden en ze toch niet overmatig te belasten. Het is nu eenmaal een ziektebeeld met periodes van terugval. Soms zijn mensen maandenlang bijna tot niets in staat.”
De vereniging wil graag een opstapje zijn voor mensen. Mensen met een angst- of dwangstoornis kunnen via de CVADF contact maken met mensen die wél begrijpen
wat ze doormaken. Maar al vanaf het begin ervaart de vereniging dat zelfs dát al te veel gevraagd kan zijn. Al in de uitnodiging voor de allereerste ‘lotgenotendag’ getuigen de organisatoren van dat besef. Mensen met een angst- of dwangstoornis kunnen vaak niet autorijden, zijn mensenschuw, hebben smetvrees of allerlei andere problemen die het onmogelijk maken de contactdagen te bezoeken. Onder de uitnodiging staat een adressenlijst, met de oproep: ‘Wacht niet af, maar reageer!’ De praktijk bleek weerbarstig.
Juist op dat punt echter biedt internet een kans. Dhr. de Groot bouwde een website, waarop allerlei artikelen uit de media terug te vinden zijn, waarop links staan naar bijvoorbeeld het Universitair Medisch Centrum in Utrecht en naar de ADF, de niet-christelijke vereniging voor mensen met een angst- of dwangstoornis, en waarop ook een forum komt. Internet is de laagste drempel. Mensen die de deur niet uit durven, kunnen zo toch contact met elkaar maken, of in elk geval op de site de gesprekken op het forum volgen. Dat alleen al doorbreekt het isolement en de eenzaamheid. Dhr. Bunt: ,,Je hoeft de deur niet uit, maar er komt wel warmte binnen.”

vlinder_bij_stageverslag

Wie bepaalt dat er een behoefte is, dat er geholpen moet worden en voor wie is hulp nodig?
Als iemand zich opgeeft als lid van de vereniging geeft hij of zij als ware te kennen dat hij of zij behoefte heeft om het verhaal te delen en erkenning zoekt met andere lotgenoten. Door de vereniging wordt geen hulp geboden op het gebied van gedragstherapie of medicatie. Dat gebeurt door gedragstherapeuten, psychologen en psychiaters.
Het aantal leden geeft dus eigenlijk aan dat er behoefte hulp/contact is. De vereniging speelt daarop in door gespreksgroepen op te starten, ontmoetingsmiddagen te organiseren en een contactblad uit te geven. Zo wordt er informatie verstrekt en advies gegeven. Het christelijke karakter van de vereniging voorziet in een duidelijke behoefte van de leden zoals u hieronder kunt lezen.
De CVADF is 5 jaar geleden gestart als de Christelijke Contactgroep Angsten en Fobieën (CCAF). De motivatie om een Christelijke Contactgroep op te starten komt doordat sommigen van de leden begrip missen bij andere organisaties op het moment dat de angst- en fobieproblemen ook te maken hebben met het Christelijk geloof. Kennis van de belevingswereld is dan onontbeerlijk in het onderlinge contact tussen hulpvragende en hulpverlener. Nu, vijf jaar later, wordt de discussie over de waarde van de eigen identiteit en over de waarde van een eigen woord- en beeldtaal soms als verrijkend gezien in intellectuele kringen. “Zonder de poëzie van het geloof is de wereld een stuk minder mooi”, kopte onlangs een liberale kwaliteitskrant.
De contactgroepleden hechten waarde aan een christelijk karakter van hun ontmoetingen. Ze missen bij de algemene stichting de woorden en de beelden die in hun leven veel hebben te zeggen. Intieme gevoelens of ervaringen kunnen alleen gecommuniceerd worden met woorden of beelden die loskomen van de dagelijkse gebruikswaarde. De “lotgenoten” die voor het eerst bij elkaar kwamen in de Immanuëlkerk van Barendrecht kenden en herkenden elkaars eenzaamheid en elkaars vragen. Ze kenden en herkenden ook de waarde van het Christendom in relatie tot hun angst- en fobiestoornissen. Ze herkenden elkaars woord- en beeldtaal en konden elkaar zo tot ‘hand en tot voet zijn”. Die bestaansgrond is nog steeds het fundament van de CVADF.

Waar vinden de werkzaamheden van de vereniging plaats?
De CVADF stimuleert en organiseert activiteiten. Vooral het identiteitsgebonden aspect staat bij deze activiteiten centraal. Voorbeelden zijn:
Gespreksgroepen. Voor wie dat wil is er de mogelijkheid deel te nemen aan een gespreksgroep. Deze groepen vinden bij iemand thuis plaats, in een vertrouwde huiselijke omgeving.
Ontmoetingsmiddagen. Voor zo’n middag kan een spreker uitgenodigd worden, bijvoorbeeld een predikant of een (christen) psychotherapeut. Er is gelegenheid om met elkaar te zingen en er is ruimte voor een persoonlijk verhaal. Er is gelegenheid om elkaar te ontmoeten en met elkaar een gesprek aan te gaan. Deze middagen worden op een centrale plaats in Nederland georganiseerd.
Het contactblad. Enkele malen per jaar wordt een contactblad uitgegeven, getiteld ‘Digitalis’. In dit blad staan interessante artikelen en leuke rubrieken. Ook kunnen ledenoproepen plaatsen om in contact te komen met andere leden.

Welke methoden en hulpmiddelen worden gehanteerd?
Zoals staat beschreven bij de doelstelling wil de CVADF het persoonlijk contact tussen mensen (zover dat mogelijk is) die lijden aan ADF bevorderen. Hoe en op welke wijze de CVADF dat doet staat hierboven beschreven. Graag wil ik wat dieper in gaan hoe de vereniging de huiskamerbijeenkomsten organiseert en wat daar ter sprake komt.

De groep:
Heeft maximaal 10 leden.
Komt 1 keer in de 6 weken bij elkaar

Structuur van de bijeenkomst:
de groep komt maximaal 2 uur bij elkaar
10 min. opening
5 min. per patiënt om zijn/haar verhaal te doen
15 min. pauze
30 min. reageren op het verhaal van de ander of bespreking thema
10 min. rondvraag, afspreken nieuwe data en sluiting

Voorzitter:
eerste 5 keer is er een bestuurslid aanwezig die 4 avonden leidt
op de derde bijeenkomst wordt er aan een van de leden gevraagd na te denken over het leidersschap
op de vierde bijeenkomst is er een evaluatie van de huidige gang van zaken en wordt de nieuwe leider benoemd
de vijfde bijeenkomst wordt geleid door een van de leden, het bestuurslid trekt zich na deze bijeenkomst terug
het bestuurslid die verantwoordelijk is voor het contact met de groep is vanaf dat moment aanspreekpunt, neemt 1 keer in het half jaar contact op met de leider en vraagt naar de gang van zaken

Wat wordt er gedaan aan rapportage?
Van de leden zijn er niet meer gegevens opgeslagen dan die vermeld worden op het aanmeldingsformulier. Het zijn zakelijke gegevens, zoals naam, adres enz. Daarnaast zijn er nog wat gegevens die gaan over het wel of niet deelnemen aan een huiskamerbijeenkomst, wat daar de rede voor is en of men in staat is om te reizen.
Hoe men deelneemt aan de huiskamerbijeenkomsten, wat de angststoornis inhoudt wordt niet gerapporteerd. Men neemt deel aan een lotgenotencontactgroep, waar men vrij is om te spreken ja of nee. Van zo’n bijeenkomst wordt wel een algemeen verslag geschreven, over bijvoorbeeld: opkomst, thema, tips, nieuwe behandelmogelijkheden enz. wat geplaatst wordt in Digitalis.

Vind je de vereniging geschikt als werksituatie HBO-MW?
Je kunt in dit geval alleen spreken over een stageplaats, daar het hier niet gaat over een betaalde baan, omdat de vereniging draait met vrijwilligers. Als stage vind ik de vereniging zeer geschikt voor een HBO-MWD student. Er zijn voldoende uitdagingen en mogelijkheden om te leren. De solopositie en de zelfstandigheid die gevraagd wordt maken wel dat het in mijn ogen een stageplaats is voor een 25+ deeltijdstudent vanaf studiejaar 2. Om een beeld te geven wat er van een stagiair gevraagd wordt zal ik hieronder de advertentie plaatsen die op de CHE-mail heeft gestaan om stagiaires te werven.

advertentie
Beste mensen,

Het bestuur van de Christelijke Vereniging voor Angst-, Dwangstoornissen en Fobieën (CVADF) deed een beroep op ons hen in contact te brengen met potentiële stagiair(es). Na een gesprek met het bestuur over en enige bijstellingen in de randvoorwaarden zien wij mogelijkheden bij deze organisatie.De CVADF werkt onder de paraplu van de Nederlandse Patiënten Vereniging (NPV) en werkt met vrijwilligers.De (stagiaire)taak betreft behalve het begeleiden van lotgenotenbijeenkomsten (er zijn ongeveer 10 groepen) ook de uitbouw van het werk naar meer maatschappelijk werk taken.Met name voor een of twee deeltijd studenten liggen hier mogelijkheden.Begeleiding door een maatschappelijk werker is gegarandeerd.
Er is een web-site in bedrijf: www.cvadf.nl
Verder zien we voor voltijd – en deeltijd studenten mogelijkheden om hier een afstudeerproject uit te halen.De voorzitter van het bestuur, de heer H. Dekkers, gaat hierover graag met je in gesprek.
Zijn adres is:

H. Dekkers
Evertsenstraat 32
7642CG Wierden
0546-574607

Als je interesse hebt kun je zowel over een stage-mogelijkheid (DTO) als een afstudeerproject (VT) en DTO) met hem interacteren.

Welke onderdelen vind je geschikt voor HBO-MW?
De stage is op verschillende onderdelen zeer geschikt, wat mij bijzonder heeft aangesproken is het cliëntcontact wat via e-mail, telefonisch, maar vooral tijdens de huiskamerbijeenkomsten ontstaat. Als je kijkt naar de 5 kerntaken van het maatschappelijk werk dan je die allemaal in deze stage terug vinden. Vooral de kerntaken 3 en 4 die gaan over onderzoek, rapportage, signalering, belangenbehartiging en preventie kunnen verder worden uitgediept.

Met welke andere instellingen/verenigingen binnen het welzijnswerk is er veel contact
of enig contact?
Ik wil bij deze vraag onderscheid maken tussen het bestuur en de redactie van ons contactblad ‘Digitalis’. Waarom ik ook het werk van de redactie noem heeft de volgende reden, inherent aan de stoornis hebben veel van onze leden weinig of geen contact. Het blad Digitalis dient dus binnen onze vereniging als een vorm van hulpverlening (welzijnswerk) gezien te worden. De contacten die zij onderhouden met andere redacties zijn dus van wezenlijk belang.

Bestuur:
Het bestuur heeft regelmatig contact met verschillende verenigingen en stichtingen. De CVADF probeert naast de jaarlijkse ledenvergadering in samenwerking met andere verenigingen twee keer in het jaar een lezing of presentatie te houden. Ik zal een kleine greep doen uit de contacten die er zijn.
Eleos; Stichting Gereformeerde Geestelijke Gezondheidszorg
De Wegwijzer;???
Een Handreiking; Reformatorische Vereniging voor familieleden psychisch zieken
Plaatselijke NPV- verenigingen
Stichting Petra; Psychosociale Pastorale Hulpverlening

Daarnaast wordt er op de aanstaande ledenvergadering gesproken over samenwerking met de ADF. De ADF is de algemene landelijke stichting voor angst, dwang en fobieën. Door vragen op het gebied van geloof versus adf klachten was het voor sommige leden niet haalbaar om in de algemene stichting te functioneren. Vandaar dat de CVADF is ontstaan. Nu 6 jaar naar dato wordt er gekeken hoe we eventueel weer van elkaars diensten gebruik kunnen maken. (op redactioneel niveau wordt hier al gebruik van gemaakt)

Redactie:
Er zijn heel goede contacten met de redactie van De Wegwijzer en ook met de
hoofdredacteur van Silhouet, het blad van de ADF.
Als redacties houden we elkaar op de hoogte, spelen elkaar informatie door, werken
aan elkaars naamsbekendheid enz. We kunnen zeggen dat er veelvuldig contact is.
(minstens 4x per jaar).
We tippen elkaar, geven nieuwtjes door en becommentariëren elkaars werk.
Dit alles in een zeer vriendschappelijke atmosfeer.

Organigram

Met welke andere instellingen binnen het welzijnswerk is er een duidelijke vorm van samenwerking?
Zoals te zien is in de organisatiestructuur is er met de NPV is er een duidelijke vorm van samenwerking. De NPV wil een beidrage leveren aan een vorm van zelfstandig functionerend contact tussen lotgenoten waar de aard of de behandeling van de aandoening vraagt om identiteitsgebonden lotgenotencontact. Lotgenotencontact vanuit de NPV is niet plaatsvervangend, maar aanvullend op het bestaande aanbod. Daarom moet de duidelijke meerwaarde tot uiting komen die betrekking heeft op het christelijk geloof in de doelstelling van de groep. De NPV fungeert als platform tot het ontstaan van een zelfstandige vorm van identiteitsgebonden lotgenotencontact. De NPV is faciliterend en ondersteunend op de achtergrond aanwezig tot de groep zelfstandig functioneren kan. De CVADF is een van de lotgenotengroepen die door de NPV wordt ondersteund.
Er zijn duidelijke afspraken over wat de NPV van een lotgenotengroep verwacht en wat een lotgenotengroep van de NPV kan verwachten.

Geef een kritische beschouwing m.b.t. het functioneren van de vereniging, zowel waar het gaat om het proces binnen de vereniging als waar het gaat om de plaats binnen de samenleving.
De CVADF is een jonge vereniging die nog al wat te maken heeft gehad met opstart problemen. Men is enthousiast en van goede wil, maar doordat het draait op vrijwilligers was en is er niet altijd voldoende tijd en kennis om het goed van de grond te krijgen. De laatste twee jaar is veel gedaan om de vereniging meer bekendheid te geven doormiddel van de media en presentaties. Daardoor is ook het ledenaantal flink toegenomen. De doelstellingen zijn helder, maar deze worden door bestuur en redactie naar mijn beleving verschillend geïnterpreteerd. De een vind dit belangrijk, de ander dat, dit veroorzaakt wel eens wrijving wat het belang van de vereniging niet ten goede komt.
De leden ontvangen qua activiteitenaanbod wat ze van de vereniging mogen verwachten, dat verloopt prima.
De problematiek van de leden, waar je dus als vereniging mee te maken krijgt, moet niet onderschat worden. Voor het functioneren van de vereniging zou het goed zijn dat er goed informatiemateriaal voorhanden is voor de leden, maar dat er ook kennis is en genomen wordt door bestuur en redactie van de nieuwste therapieën, behandelmethoden enz. Hier zie en ervaar ik nog wel verschillende hiaten.
De CVADF is een landelijke vereniging en neemt in onze samenleving geen grote maar naar mijn idee wel een belangrijke plaats in. Er is duidelijk behoefte aan een christelijke vereniging. Ik denk dat het goed is dat de vereniging, nu de huidige leden krijgen waar ze recht op hebben, de blik naar buiten gaat werpen. Zoals ik al eerder heb genoemd is er een groot braakliggend terrein als het gaat om bekendheid van de vereniging en de problematiek, onderzoek, preventie en belangenbehartiging. Of zo als het vermeld staat in de laatste twee doelstellingen:
Het verstrekken van informatie en advies en de mogelijkheden van behandeling
Het bevorderen van kennis en erkenning van ADF in kerk en samenleving

vlinder_bij_stageverslag

Verslaafd aan jezelf!

logo cvadf_stock

Verslaafd aan jezelf

Een kwartier lang in de regen staan voor je eigen voordeur, omdat je “ na ˜tig™ keer controleren “ nog steeds niet weg durft te gaan. Jezelf terugvinden in de keuken voor het koffiezetapparaat en met de beste wil van de wereld niet meer weten hoe het allemaal werkt.
Verlamd raken van angst door ogenschijnlijk onschuldige zaken.

DOOR HENRICA DE VRIES

Uit het leven gegrepen voor duizenden mensen in Nederland. Exacte schattingen zijn moeilijk te geven, maar het afgelopen half jaar leden zeker 150.000 mensen aan een dwangstoornis. En vijf tot tien procent van de Nederlandse bevolking heeft wel eens een angst- of paniekaanval, waarvan zeker drie procent langdurig leidt aan angsten of fobieën.

Anonieme cijfers die een gezicht krijgen als we luisteren naar Erik Visser en Vrouwkje Messink van de jubilerende Christelijke Vereniging voor Angst- en Dwangstoornissen en Fobieën (CVADF). Vrouwkje: “Ik wist niet langer waarom ik deed wat ik deed. En tegelijkertijd besefte ik dat er iets niet klopte.” Erik: “Je bent een slaaf van jezelf.”

Strijd

Zowel voor Erik als voor Vrouwkje was niet meteen duidelijk wat eraan schortte. Vrouwkje vertelt: “Een angst- of dwangstoornis is heel makkelijk verborgen te houden voor je omgeving. Dat heb ik in mijn eigen huwelijk gezien. Mijn man was overdag aan het werk. Dus die had het in het begin niet zo in de gaten. En de kinderen, die mij dagelijks meemaakten, die zijn ermee opgegroeid. Die wisten niet beter dan dat mamma zo deed.
Later zei mijn man dat het voor hem voelde alsof er een derde in ons huwelijk was. Altijd was daar die controle. Het gekke is dat je heel goed weet wat je doet, maar je kunt het controleren niet stoppen. Je moet controleren, anders word je hartstikke bang. Ik heb gedacht dat ik in Zon & Schild terecht zou komen. Ik schaamde me zó erg! Dat is juist het belastende, je weet heel goed dat je raar bezig bent, maar kunt dat zelf niet stoppen.”

Ook Erik besefte in het begin niet wat er met hem aan de hand was. “Pas na negen jaar belandde ik bij een psycholoog. Ik liep helemaal vast, omdat ik steeds meer moest van mezelf. Op een gegeven moment stond ik bijvoorbeeld twee uur onder de douche, dat was niet meer te doen. Op mijn werk functioneerde ik op zich wel. Ik werkte in een rubberfabriek en ze zeiden zelfs dat ze nog nooit zo’n goed afgewerkt product hadden gehad! Ik was daar zeer perfectionistisch in, maar dus ook veel te langzaam. Dat was niet te handhaven. Maar bij mij was het ‘doorgaan, doorgaan’… tot het echt niet meer ging. Toen ik eenmaal was afgekeurd, volgden er ook opnames. Ik kwam echt helemaal klem te zitten Als je zo vast loopt, moét je op een gegeven moment wel.”

CVADF

Erik Visser is vanaf het begin bij de CVADF betrokken (zie kader voor meer informatie over deze vereniging). “Mijn oog viel onverwachts op een oproepje in het programmablad Visie. Daarin stond een heel klein berichtje over een christelijke lotgenotengroep-in-oprichting rondom angst – en dwangstoornissen. Ik heb het meteen uitgeknipt, maar eerst een half jaar in de kast laten liggen omdat ik er niets mee durfde doen…” Toch trok Erik uiteindelijk de stoute schoenen aan en bezocht een van de eerste bijeenkomsten van de vereniging in Voorthuizen.
Huiskamergroepen bezoekt hij niet zo vaak, maar als vormgever is Erik betrokken bij de uitgave van het contactblad Digitalis – een belangrijk medium voor mensen die vaak niet makkelijk een bijeenkomst bezoeken voor lotgenotencontact.

Ook Vrouwkje Messink ‘ontdekte’ de CVADF dankzij een oproepje in Visie. “Ik was al lid van de algemene vereniging voor angsten en fobieën, waarvan ik lotgenotengroepen bezocht, maar miste daar de aandacht voor geloofsaspecten. Men was vaak negatief over het christelijk geloof, alsof dat angsten zou veroorzaken. Dat kán wel eens het geval zijn – als je bijvoorbeeld met angst voor God wordt opgevoed – maar het geloof spreekt juist ook van genade en een plaats waar je naartoe kunt met je angsten en problemen.” Hierin bood de CVADF – waarbinnen Vrouwkje inmiddels al weer een paar jaar de functie van secretaris bekleedt – een meerwaarde.

(H)erkenning

Herkenning en erkenning zijn de sleutelwoorden als het gaat om lotgenotencontact vanuit christelijk perspectief. Vrouwkje: “Het belangrijkste vond ik om te horen en te zien dat ik niet de enige was met mijn aandoening. Het helpt je ook om je te realiseren dat je niet gek bent.”
Direct vult Erik aan: “Ja, dat was voor mij ook heel belangrijk: de wetenschap dat het bij dwangstoornissen om een hersenziekte gaat, en niet om ‘iets psychisch’. Of aanstellerij, zoals sommigen denken. Ik ontmoette veel onbegrip in mijn omgeving.”

“Mensen zeggen soms ronduit ‘stel je niet aan’ of ‘doe niet zo gek’. Het is een verademing om te praten met mensen die je niet alleen aanhoren – hoe goed ze hun best soms ook doen om echt naar je te luisteren – maar ook voelen wat jij voelt! Ik kan echt iedereen aanraden om contact te zoeken met lotgenoten, en niet langer alleen met je verhaal te blijven rondlopen.”

CVADF viert eerste lustrum
De Christelijke Vereniging voor Angst- en Dwangstoornissen en Fobieën (CVADF) bestaat deze zomer vijf jaar. Op dit moment draaien er verschillende huiskamergroepen. Vier maal per jaar verschijnt het ledencontactblad Digitalis en er is een eigen website (met forum) in ontwikkeling: www.cvadf.tk. De vereniging mag zich in een groeiende belangstelling verheugen.
Voor meer informatie over de CVADF of haar activiteiten kunt u terecht bij Vrouwkje Messink, per mail: info@cvadf.nl of telefonisch: (033) 475 50 79.

De CVADF is een van de lotgenotengroepen die de NPV faciliteert. Informatie over andere lotgenotengroepen is te vinden op de NPV-website: www.npvzorg.nl of op te vragen bij het Landelijk Bureau.